Moją siłą jest moja pasja a moją pasją jest śpiew.

 Camillia Carter

Patrząc przez pryzmat lat na swoją przeszłość człowiek ostrzega wiele własnych błędów i pragnie cofnąć czas aby je naprawić, lecz gdyby to zrobił nie byłby tą samą osobą, którą jest teraz. W swoim dwudziestopięcioletnim życiu popełniłam wiele błędów. Zakochiwałam się w nie tych chłopaka co trzeba, ufałam ludziom nie zasługującym na zaufanie, wpadałam w nałogi, ale z tego wszystkiego wychodziłam praktycznie bez szwanku, bo miałam coś co dodawało mi odwagi, zabierało złe wspomnienia, trzymało mnie przy życiu. To była pasja, którą zaraziłam się od matki.

Urodziłam się w dosyć muzykalnej rodzinie. Ojciec umiałam grać na fortepianie, gitarze i saksofonie a matka śpiewała. I to po niej odziedziczyłam do tego talent. Kiedy tylko skończyłam dziesięć lat wiedziałam co chcę robić. Chciałam śpiewać. Chciałam być taka jak mama. To ona była moim idolem a ojciec próbował za wszelką cenę przeciągnąć mnie na swoją stronę. Owszem umiałam grać na fortepianie i trochę na gitarze, ale zajęcie mamy było o wiele bardziej interesujące. W Szwajcarii była dosyć znana. Śpiewała na najróżniejszych festynach a nawet wydała dwa albumy. Kiedy miałam piętnaście lat urodziła się moja siostra a mama zakończyła karierę i wróciła do zajmowania się nami. Czy byłam zazdrosna o siostrę, której matka poświęcała cały swój wolny czas? Owszem, ale byłam już na tyle dorosła aby wiedzieć, że mną też się tak zajmowała. Kilka miesięcy po narodzeniu Amelki zakochałam się po raz pierwszy. Chłopak był starszy o dwa lata i wydawał mi się doskonały. Już wtedy wiedziałam jak będzie wyglądał mój ślub, jaką suknię założę i kto go zorganizuje. Oczywiście Wedding Studio. Moja pierwsza miłość nie trwała długo, bo tylko okres wakacyjny, gdyż chłopak przyjechał do babci i musiał wracać do swojego kraju. Po tym wydarzeniu cierpiałam. W końcu to było moje pierwsze rozstanie. Po wakacjach jednak poszłam do liceum i tam poznałam swoją najlepszą przyjaciółkę. To ona, kiedy tylko skończyłam te osiemnaście lat powiedziała żebym starała się o pracę w Wedding. Mówiłam jej, że oszalała, ale ona przez całe dwa lata upierała się i w końcu poszłam. No i dostałam robotę! W Wedding pracuję tak więc od pięciu lat i śpiewam sobie na weselach naszych klientów. 

 W sa­mot­nej ciszy kształcą się ta­len­ty, a cha­rak­te­ry śród odmętu świata. 

Będąc małą dziewczynką myślałam, że każdy człowiek jest niewinny a zło powstaje samo z siebie. Po osiągnięciu tych dwudziestu pięciu lat wiem, że nie każdy jest takim jakim go widzą. Przejechałam się na ty nie raz. Zaufałam ludziom, którzy mnie zdradzili, a którym zawierzałam największe sekrety. Wiem sama nie jestem ideałem, bo ideałów nie ma. Wiem, że jestem zazdrosna, mściwa i pamiętliwa, ale jestem też cierpliwa i staram się hamować jeśli coś co chcę powiedzieć ma kogoś urazić. Potrafię pójść na kompromis, lecz potrafię też stanowczo powiedzieć czego chcę. Czasami mam słabsze dni i wybucham z byle powodu, ale kto ich nie ma. Niektórzy mówią, że jestem melancholijna, lecz to nie jest prawda. Owszem, zdarzają mi się stany czegoś na kształt   depresji, ale mimo to jestem osobą bardzo żywą i gotową do działania. Czasami nie potrafię usiedzieć w miejscu a czasem spałabym cały dzień. Może i jest we mnie wiele sprzeczności, ale chyba łatwo mnie poznać. Nie zamykam się na innych i z chęcią poznaję nowych ludzi. 

_________________________________________________

Witam :)

Na wstępie powiem, że nie wiem kto powiedział słowa z 2. cytatu, ale mi sie spodobały.

Na zdjęciach Nina Dobrev ♥

Lubię cudze pomysły, bo moje są do bani.

Mogę zaczynać, nie przeszkadza mi to.

Teraz będę starała się odpisywać codziennie, lecz jeśli komuś po 3 dniach nie odpiszę, upominać się, bo może najzwyczajniej w świecie zapomniałam. 

A teraz zapraszam do wątków i powiązań. :)